De verklaring van Rome: een zielloos verhaal

Conclaaf over 60 jaar Europese Unie

Op 25 maart 2017 werden de burgers van de overblijvende EU-lidstaten beledigd door een verklaring van de regeringsleiders en de EU-dignitarissen, in conclaaf bijeen in Rome om het 60-jarige bestaan van de EU te vieren. “Vandaag zijn wij verenigd en versterkt: honderden miljoenen mensen in heel Europa genieten de voordelen van het samenleven in een uitgebreide Unie die de oude scheidingslijnen heeft overwonnen.” Hé, hebben ze iets gemist? Engeland gaat er toch uit? Oude scheidslijnen tussen oost en west herleven toch weer? Deze oppepper mist zijn doel.

Rommeltpotje

Er worden ook vreemde beloften gedaan: “een Unie met een efficiënt, verantwoord en duurzaam migratiebeleid met eerbied voor de internationale normen”. Mooi doel, maar het enige wat tot nu toe is gelukt is de stroom migranten uit Turkije bepreken en de Grieken en Italianen met de opvang laten zitten. Er worden ook dingen gezegd die niet tot het EU terrein behoren: “een Unie die de strijd aangaat met werkloosheid, discriminatie, sociale uitsluiting en armoede”. Allemaal zaken die de lidstaten doen. En dan is er nog van dat irritante enerzijds-anderzijds proza: “een Unie die streeft naar het versterken van haar gemeenschappelijke veiligheid en defensie, ook in samenwerking en complementariteit met de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie, rekening houdend met nationale omstandigheden en juridische verbintenissen”. Dat wil zeggen: ieder doet zijn eigen ding en we zien wel hoe het verder gaat.

Blind de toekomst in

Ik lees ook in de verklaring dat onverdroten wordt doorgegaan met onbeperkt toelaten van nieuwe lidstaten, dat de economieën van lidstaten naar elkaar toegroeien, en dat de economische en monetaire unie worden voltooid. Nee, in Nederland is geen Oekraïne  referendum geweest en de relaties met Turkije zijn opperbest. Nee, Griekenland en Portugal doen het uitstekend, Frankrijk hervormt als een duivel. Nee, met de Euro is helemaal niks aan de hand.

Rijstebrij

In het hele verhaal is ook onduidelijk wie er tot ons spreekt. De sprekers zijn de lidstaten, de Europese Commissie en het Europees Parlement tezamen. De onderwerpen gaan kennelijk door iedereen gezamenlijk worden aangepakt. Deze rijstebrij is onverteerbaar. Net zo onverteerbaar en onnavolgbaar als de constructie van de Europese Unie is geworden, met zijn bovennationale instellingen, met zijn lidstaten als eigenwijze onderaannemers die tegelijk de baas zijn, en zijn groepjes lidstaten die op Europees niveau democratisch ongecontroleerd hun eigen weg zoeken. Als iedereen overal voor verantwoordelijk is valt niemand ergens voor ter verantwoording te roepen.

De oplossing van Wittgenstein

Wij burgers zijn niet zo dom als het lijkt. Wij willen in helder proza door een menselijke stem worden toegesproken. Hier helpt het woord van Wittgenstein (Tractatus, 6.43): ”Wovon man nicht sprechen kann,  darüber muss man schweigen.”

 

Auteur: europefixit

Political Science, 1972. Urbanism Departement, City of The Hague (NL), 1975-1989. National Planning Service, Ministry of Housing and Planning, 1989-2012. Planning departement, Utrecht University, 2000-2004.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *